Հաճախ տրվող հարցեր

Ռինոպլաստիկա

Ի՞նչ է ռինոպլաստիկան

Ռինոպլաստիկան քթի վիրահատություն է, որն իրականացվում է էսթետիկ թերությունների շտկման կամ շնչառական ֆունկցիաների բարելավման նպատակով: Այն թույլ է տալիս փոխել քթի չափը, ձևը, հեռացնել սապատը և շտկել անհամաչափությունները:

Ո՞ր տարիքից է թույլատրվում վիրահատվել:

Էսթետիկ ռինոպլաստիկան խորհուրդ է տրվում կատարել 17-18 տարեկանից, երբ քթի աճը հիմնականում ավարտված է: Շնչառական լուրջ խնդիրների կամ բնածին արատների դեպքում միջամտությունը հնարավոր է նաև ավելի վաղ տարիքում:

Անզգայացման ո՞ր տեսակն է կիրառվում:

Վիրահատությունները հիմնականում կատարվում են ընդհանուր անզգայացմամբ: Որոշ թեթև միջամտությունների դեպքում հնարավոր է նաև տեղային անզգայացում:

Որքա՞ն է տևում վիրահատությունը և ինչպե՞ս է այն արվում:

Միջամտությունը տևում է միջինում 1-2 ժամ: Կիրառվում է երկու մեթոդ.

Փակ: Կտրվածքներն արվում են քթանցքների ներսում (առանց արտաքին հետքերի):
Բաց: Փոքրիկ կտրվածք է արվում ռունգերի միջև՝ ավելի բարդ շտկումների համար:

Ի՞նչ ակնկալել վերականգնման շրջանում:

Առաջին շաբաթներին բնական են այտուցները, կապտուկները և թմրածության զգացողությունը: Հիմնական կողմնակի բարդություններն անցնում են մի քանի շաբաթում, սակայն քթի ծայրի թմրածությունը կարող է պահպանվել մինչև 1-2 տարի:

Ե՞րբ կարելի է վերադառնալ ակտիվ կյանքին:

Աշխատանք/Ուսում: 12-14 օր անց:
Թռիչքներ: Վիրահատությունից 10-14 օր անց:
Ֆիզիկական ակտիվություն: 4-6 շաբաթ անց:

Ե՞րբ է տեսանելի վերջնական արդյունքը:

Այտուցների 70%-ն անցնում է առաջին 3 ամսում, ինչից հետո ձևը դառնում է տեսանելի: Վերջնական արդյունքը ձևավորվում է 1-3 տարվա ընթացքում:

Որո՞նք են հիմնական ռիսկերը:

Հնարավոր ռիսկերից են թարախակալումը, արյունահոսությունը կամ անզգայացման հանդեպ ռեակցիան: Բարձրակարգ վիրաբույժի դեպքում բարդությունները հազվադեպ են: Ծխելը կարող է դանդաղեցնել ապաքինման ընթացքը:

Ի՞նչ է երկրորդային ռինոպլաստիկան և ե՞րբ այն անել:

Սա կրկնակի վիրահատություն է՝ առաջնային վիրահատության արդյունքները շտկելու համար: Խորհուրդ է տրվում դիմել միայն 1.5-2 տարի անց, երբ հյուսվածքները լիարժեք վերականգնված են:

Ի՞նչ է ֆիլլեր ռինոպլաստիկան:

Սա ոչ վիրահատական մեթոդ է, որի ժամանակ ներարկումների (Restylane, Juvederm) միջոցով հարթվում են անհամաչափությունները: Արդյունքը ժամանակավոր է:

Գործո՞ւմ է արդյոք բժշկական ապահովագրությունը:

Ապահովագրությունը հատուցում է ծախսերը միայն ֆունկցիոնալ (շնչառական) խնդիրների շտկման դեպքում (օրինակ՝ միջնապատի թեքություն): Զուտ էսթետիկ վիրահատությունները չեն հատուցվում:

Օտոպլաստիկա (Ականջների պլաստիկա)

Ի՞նչ խնդիրներ է լուծում օտոպլաստիկան:

Օտոպլաստիկան թույլ է տալիս շտկել ցցված ականջները (ականջների մոտեցում գլխին), փոքրացնել ականջախեցին կամ փոխել դրա ձևը: Այն նաև կիրառվում է բնածին կամ ձեռքբերովի դեֆեկտների վերականգնման համար:

Ինչպե՞ս է իրականացվում միջամտությունը:

Անզգայացում. Չափահասների մոտ կատարվում է տեղային անզգայացմամբ, իսկ 8 տարեկանից ցածր երեխաների դեպքում՝ ընդհանուր անզգայացմամբ:
Սպիեր. Կտրվածքներն արվում են ականջի հետևում, ինչի շնորհիվ տեսանելի սպիեր չեն մնում:
Ավարտ. Վիրահատության վերջում դրվում է հատուկ ճնշող վիրակապ:

Ի՞նչ է սպասվում հետվիրահատական շրջանում:

Ցավը և կապտուկները սովորաբար թեթև են լինում: Այտուցները հիմնականում անհետանում են 10 օրվա ընթացքում: Ականջների թմրածությունը կարող է տևել մոտ 2-3 շաբաթ, ինչի շնորհիվ վերականգնման փուլը երեխաների համար անցնում է գրեթե անցավ:

Ե՞րբ կարելի է տեսնել արդյունքը:

Տարբերությունն ակնհայտ է դառնում ճնշող վիրակապը հանելուց անմիջապես հետո (սովորաբար 7 օր անց): Խստիվ արգելվում է ինքնուրույն բացել վիրակապը նախքան նշանակված օրը՝ վարակից և ձևափոխումից խուսափելու համար:

Ինչպե՞ս խնամել վիրահատված երեխային:

Ֆիզիկական ակտիվություն. Խուսափել կոպիտ խաղերից և սպորտից առնվազն 1 շաբաթ:
Զգուշություն. Մեկ ամիս շարունակ չի կարելի ծռել կամ ոլորել ականջախեցին:
Վերադարձ առօրյային. Մեծահասակները կարող են աշխատանքի անցնել 3 օրից, երեխաները՝ 1 շաբաթից:

Որո՞նք են հնարավոր ռիսկերը:

Օտոպլաստիկան համարվում է անվտանգ միջամտություն: Հազվադեպ հանդիպող բարդությունների շարքում են անհամաչափությունը, վարակը կամ անզգայացման հանդեպ ռեակցիան: Բժշկի ցուցումներին հետևելը նվազեցնում է ռիսկերը նվազագույնի:

Ի՞նչ է ականջի բլթակի վիրահատությունը:

Սա փոքր միջամտություն է, որն իրականացվում է պատռված (օրինակ՝ ականջօղի ձգման հետևանքով) կամ չափից ավելի ձգված բլթակների վերականգնման համար: Վիրահատությունից հետո հնարավոր է կրկին ականջօղ կրել:

Աբդոմինոպլաստիկա

Ի՞նչ է աբդոմինոպլաստիկան:

Սա վիրաբուժական միջամտություն է, որն ուղղված է որովայնի առաջային պատի կառուցվածքի վերականգնմանը: Այն ներառում է ավելորդ մաշկի և ճարպի հեռացում, ինչպես նաև թուլացած կամ բաժանված մկանների ձգում (ամրացում): Միջամտությունն իրականացվում է ընդհանուր անզգայացմամբ:

Ո՞րն է տարբերությունը աբդոմինոպլաստիկայի և լիպոսակցիայի միջև:

Լիպոսակցիան հեռացնում է միայն ճարպային կուտակումները: Այն արդյունավետ է, երբ մաշկը առաձգական է և կարող է ինքնուրույն ձգվել:
Աբդոմինոպլաստիկան անհրաժեշտ է, երբ առկա է կախված, «գոգնոցաձեւ» մաշկ կամ թուլացած մկաններ: Ի տարբերություն լիպոսակցիայի, այս վիրահատությունը թողնում է հորիզոնական սպի որովայնի ստորին հատվածում:

Որո՞նք են վիրահատության հիմնական առավելությունները:

Աբդոմինոպլաստիկան լավագույն լուծումն է այն կանանց համար, ում մոտ հղիությունից հետո առաջացել են խորը ձգվածքներ (ստրիաներ), մաշկի զգալի թառամածություն կամ որովայնի մկանների դիաստազ (բաժանում): Այն ապահովում է հարթ և տափակ որովայն, ինչը հնարավոր չէ ստանալ միայն լիպոսակցիայի միջոցով:

Կարելի՞ է հղիանալ աբդոմինոպլաստիկայից հետո:

Այո, վիրահատությունը չի խոչընդոտում հղիության բնականոն ընթացքին: Այնուամենայնիվ, խորհուրդ է տրվում դիմել այս միջամտությանը միայն այն ժամանակ, երբ այլևս հղիություններ չեք պլանավորում, քանի որ նոր հղիությունը կարող է կրկին ձգել մկաններն ու մաշկը՝ չեղարկելով վիրահատության արդյունքը:

Ինչպիսի՞ հետքեր են մնում վիրահատությունից հետո:

Աբդոմինոպլաստիկայից հետո մնում է սպի, որը ձգվում է ցայլքի շրջանից դեպի ազդրեր: Չնայած այն մշտական է, վիրաբույժները կտրվածքն անում են այնպիսի հատվածում, որն ամբողջությամբ թաքնված է մնում նույնիսկ լողազգեստի տակ: Ժամանակի ընթացքում սպին գունատվում է եւ դառնում ավելի աննկատ:

Հնարավոր է արդյո՞ք համատեղել այն այլ վիրահատությունների հետ:

Այո, հաճախ պացիենտները համատեղում են որովայնի առաջային պատի ձգումը կրծքերի ձգման կամ մեծացման հետ (հայտնի որպես “Mommy Makeover”): Նման որոշումը կայացվում է անհատական՝ ելնելով Ձեր առողջական վիճակից և անզգայացման տևողության ռիսկերից։

Ինչպե՞ս նվազեցնել բարդությունների ռիսկը:

Ամենաանվտանգ տարբերակներից մեկը փուլային մոտեցումն է. նախ կատարվում է լիպոսակցիա, իսկ մի քանի ամիս անց, երբ հյուսվածքները վերականգնվում են՝ որովայնի ձգում: Սա նվազեցնում է օրգանիզմի վրա ընդհանուր ծանրաբեռնվածությունը:

Ե՞րբ կարող եմ վերադառնալ աշխատանքի:

Վերականգնման շրջանը սովորաբար տեւում է 2 շաբաթ: Այդ ժամանակահատվածից հետո պացիենտների մեծ մասը կարողանում է վերադառնալ գրասենյակային աշխատանքի: Ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը պետք է սահմանափակել ավելի երկար ժամանակով՝ բժշկի ցուցումով:

Լիպոսակցիա (Ճարպահեռացում)

Ի՞նչ է տումեսցենտ լիպոսակցիան:

Տումեսցենտ լիպոսակցիան քիչ ինվազիվ վիրահատական մեթոդ է, որի ժամանակ թիրախային ճարպային կուտակումների մեջ ներարկվում է հատուկ լուծույթ: Այն «փխրեցնում» է ճարպը և սեղմում արյունատար անոթները, ինչից հետո բարակ մետաղաձողի (կանյուլա) միջոցով ճարպը հեռացվում է վակուումային եղանակով: Այս մեթոդը նվազեցնում է արյունահոսությունն ու կապտուկները:

Մարմնի ո՞ր հատվածներում է կիրառվում լիպոսակցիան:

Միջամտությունը սովորաբար իրականացվում է հետևյալ գոտիներում.

Որովայնի շրջան և գոտկատեղ:
Ազդրերի ներքին և արտաքին մակերեսներ:
Կոնքեր:
Ձեռքերի ներսային հատվածներ:

Արդյո՞ք արդյունքները մշտական են:

Այո, հեռացված ճարպային բջիջները չեն վերականգնվում: Եթե պահպանեք Ձեր քաշը, մարմնի նոր ուրվագծերը կլինեն մշտական: Սակայն քաշի զգալի ավելացման դեպքում (10%-ից ավել) մնացած ցողունային բջիջները կարող են վերափոխվել նոր ճարպային բջիջների, և արդյունքը կդառնա պակաս նկատելի:

Որքա՞ն ճարպ կարելի է հեռացնել մեկ վիրահատությամբ:

Անվտանգության նկատառումներով մեկ միջամտության ընթացքում թույլատրվում է հեռացնել առավելագույնը 3-4 լիտր ճարպ: Ավելի մեծ ծավալների դեպքում խորհուրդ է տրվում վիրահատությունը բաժանել մի քանի փուլերի՝ 3-4 շաբաթ ընդմիջումներով:

Ե՞րբ կարելի է տեսնել վերջնական արդյունքը:

Այտուցների պատճառով սկզբնական շրջանում արդյունքը կարող է թաքնված լինել: Վերջնական արդյունքի մոտ 90%-ը տեսանելի է դառնում 1-3 ամսվա ընթացքում, երբ այտուցվածությունն ամբողջությամբ անհետանում է:

Ի՞նչ պետք է անել վիրահատությունից հետո:

Կոմպրեսիոն ներքնազգեստ. Կախված մեթոդից՝ անհրաժեշտ է կրել հատուկ սեղմող ներքնազգեստ 1-ից մինչև 8 շաբաթ:
Սահմանափակումներ. Խուսափել շոգեբաղնիքից, ակտիվ սպորտից և լողից մինչև կտրվածքների լիարժեք ապաքինումը:
Խնամք. Հաջորդ օրը կարող եք ինքնուրույն հեռացնել վիրակապը:

Հնարավոր է արդյո՞ք հեռացնել ցելյուլիտը լիպոսակցիայի միջոցով:

Ո՛չ: Լիպոսակցիան ուղղված է մարմնի կառուցվածքի եւ ուրվագծերի բարելավմանը, այլ ոչ թե մաշկի որակի փոփոխմանը: Ցելյուլիտը կամ մաշկի թառամածությունը սովորաբար էականորեն չեն բարելավվում այս միջամտությունից հետո:

Ի՞նչ կլինի, եթե հղիանամ լիպոսակցիայից հետո:

Հղիությունը չի փոխում լիպոսակցիայի մշտական արդյունքը: Եթե ծննդաբերությունից հետո կինը վերադառնում է իր նախկին քաշին, ապա լիպոսակցիայի արդյունքում ստացված մարմնի ձևը վերականգնվում է:

Բլեֆարոպլաստիկա

Ի՞նչ է բլեֆարոպլաստիկան

Սա վիրահատական միջամտություն է, որի միջոցով վերին և ստորին կոպերից հեռացվում է ավելորդ մաշկը, ճարպը և թուլացած մկանային հյուսվածքը: Այն թարմացնում է հայացքը և վերացնում աչքերի տակ առկա պարկերը:

Ո՞ր դեպքերում է ցուցված վիրահատությունը:

Դուք կարող եք դիմել բլեֆարոպլաստիկայի, եթե առկա են հետևյալ խնդիրները.

Կախված վերին կոպ, որը ծածկում է բնական ծալքը կամ խանգարում տեսողությանը:
Վերին կոպերի փքվածություն («հոգնած աչքեր»):
Ստորին կոպերի պարկեր, մուգ շրջանակներ և մանր կնճիռներ:
Ստորին կոպի այնպիսի կախվածություն, որի դեպքում տեսանելի է աչքի սպիտակուցային հատվածը (սկլերա):

Ինչպե՞ս պատրաստվել վիրահատությանը:

Ծխելը: Անհրաժեշտ է դադարեցնել վիրահատությունից առնվազն 4 շաբաթ առաջ:
Դեղորայք: Խուսափել ասպիրինից և այլ հակաբորբոքային միջոցներից, որոնք կարող են
խթանել արյունահոսությունը:
Զննում: Անցնել նախավիրահատական բոլոր լաբորատոր հետազոտությունները:

Մնո՞ւմ են արդյոք տեսանելի սպիեր:

Սպիերը համարյա անտեսանելի են, քանի որ կտրվածքներն արվում են կոպերի բնական ծալքերի մեջ կամ կոպի ներսի հատվածում: Մի քանի ամիս անց դրանք դառնում են գրեթե աննկատ:

Արդյո՞ք վիրահատությունը վերացնում է «սագի թաթիկներ» կնճիռները:

Ո՛չ, բլեֆարոպլաստիկան միտված չէ աչքերի անկյունների կնճիռները վերացնելուն կամ հոնքերը բարձրացնելուն: Նման խնդիրների համար առաջարկվում են լազերային հարթեցում կամ Botox/Dysport ներարկումներ:

Ե՞րբ են հեռացվում կարերը և որքա՞ն է տեւում այտուցվածությունը:

Կարերը: Հեռացվում են վիրահատությունից 3-5 օր անց:
Այտուցներ: Հիմնական այտուցներն ու կապտուկները նահանջում են մի քանի օրվա ընթացքում:
Վերջնական տեսք: Արդյունքը տեսանելի է դառնում այտուցների ներքաշումից անմիջապես հետո:

Բոտոքս

Ի՞նչ է Բոտոքսը և ի՞նչ խնդիրներ է այն լուծում:

Բոտոքսը բնական սպիտակուցի հիմքով ներարկումային միջամտություն է, որն օգնում է հարթեցնել կնճիռները և երիտասարդացնել դեմքը: Այն արդյունավետ է ճակատի, հոնքերի միջև առկա ծալքերի, «սագի թաթիկների» (աչքերի անկյուններում) և պարանոցի կնճիռների շտկման համար:

Ո՞վ կարող է դիմել այս միջամտությանը:

Կատարյալ հավակնորդ են 18-65 տարեկան այն կանայք և տղամարդիկ, ովքեր ցանկանում են ազատվել արտահայտված դիմախաղային կնճիռներից և ունենալ ավելի հարթ մաշկ:

Ինչպե՞ս է աշխատում Բոտոքսը:

Փոքր չափաբաժնով ներարկված նյութը ժամանակավորապես թուլացնում է այն գերակտիվ մկանները, որոնց կծկման հետևանքով առաջանում են կնճիռները: Պրոցեդուրան տևում է ընդամենը 10 րոպե և ուղեկցվում է նվազագույն զգայունությամբ:

Արդյո՞ք պահանջվում է վերականգնման շրջան:

Ո՛չ, սա «կարճատև» պրոցեդուրա է: Դուք կարող եք անմիջապես վերադառնալ Ձեր առօրյա կյանքին: Վերջնական արդյունքը տեսանելի է դառնում մի քանի շաբաթվա ընթացքում:

Որքա՞ն է պահպանվում արդյունքը:

Արդյունքը սովորաբար պահպանվում է մինչև 4 ամիս: Մաշկի հարթությունը մշտապես պահպանելու համար խորհուրդ է տրվում կրկնել ներարկումը տարեկան 3-4 անգամ:

Որո՞նք են հնարավոր ռիսկերը:

Բոտոքսը համարվում է ամենաանվտանգ կոսմետիկ միջամտություններից մեկը: Հազվադեպ կարող են առաջանալ ժամանակավոր գլխացավ, սրտխառնոց կամ կոպի թեթև կախվածություն, որոնք արագ անցնում են: Խորհուրդ չի տրվում ներարկում կատարել մաշկի բորբոքված հատվածներում:

Ենթամաշկային ֆիլլերներ

Ի՞նչ են ֆիլլերները և ինչպե՞ս են դրանք աշխատում:

Ֆիլլերները ներարկումային գելեր են, որոնք կիրառվում են կնճիռները հարթեցնելու, դեմքի դեֆեկտները շտկելու և կորսված ծավալը վերականգնելու համար: Այն հաճախ անվանում են «ոչ վիրահատական պլաստիկա», քանի որ թույլ է տալիս ստանալ տեսանելի արդյունք առանց վիրահատական միջամտության:

Որո՞նք են ֆիլլերների հիմնական տեսակները:

Ֆիլլերները լինում են երկու հիմնական խմբի.

Բնական (Ներծծվող). Պատրաստված են օրգանիզմի հետ համատեղելի նյութերից (օրինակ՝ հիալուրոնաթթու, կոլագեն): Ժամանակի ընթացքում դրանք անվտանգ կերպով ներծծվում են մաշկի տակ:
Արհեստական (Սինթետիկ). Պատրաստված են սինթետիկ պոլիմերներից և ապահովում են ավելի երկարատև կամ մշտական արդյունք:

Դեմքի ո՞ր հատվածներում են կիրառվում ֆիլլերները:

Մեր կլինիկայում ֆիլլերներն օգտագործվում են հետևյալ նպատակներով.

Շուրթերի ծավալի մեծացում և ձևի շտկում:
Այտոսկրերի, այտերի և կզակի ընդգծում:
Քթի ձևի ոչ վիրահատական շտկում:
Ճակատի և աչքերի շուրջ կնճիռների վերացում:
Սպիերի և ակնեի հետքերի հարթեցում:

Ի՞նչ է հիալուրոնաթթուն և ինչո՞ւ է այն այդքան հայտնի:

Հիալուրոնաթթուն մարդու օրգանիզմում առկա բնական նյութ է, որը պահպանում է մաշկի խոնավությունն ու առաձգականությունը: Որպես ֆիլլեր՝ այն համարվում է ամենաանվտանգ միջոցներից մեկը, քանի որ չի առաջացնում բարդություններ և հեշտությամբ ընտելանում է մաշկին:

Ի՞նչ է SCULPTRA-ն:

Sculptra-ն ժամանակակից ֆիլլեր է՝ պոլիլակտոզային թթվի հիման վրա: Այն հատկապես արդյունավետ է դեմքի ծավալային կորուստների (ճարպային դիստրոֆիա) դեպքում՝ օգնելով վերականգնել դեմքի բնական ուրվագծերը և խթանել կոլագենի արտադրությունը:

Որքա՞ն է տևում արդյունքը:

Արդյունքի տևողությունը պայմանավորված է ընտրված ֆիլլերի տեսակով, խտությամբ և ներարկման գոտով: Բնական ֆիլլերների ազդեցությունը սովորաբար պահպանվում է 6 ամսից մինչև 1.5 տարի:

Որո՞նք են հիմնական հակացուցումները:

Միջամտությունը խորհուրդ չի տրվում հետևյալ դեպքերում.

Հղիություն և կրծքով կերակրման շրջան:
Մաշկային բորբոքային հիվանդություններ ներարկման գոտում:
Իմունային համակարգի խանգարումներ և ուռուցքային հիվանդություններ:
Ալերգիկ ռեակցիաներ տվյալ նյութի հանդեպ:

Դեմքի լիպոֆիլինգ

Ո՞ւմ է ցուցված դեմքի լիպոֆիլինգը:

Միջամտությունը նախատեսված է ինչպես երիտասարդների, այնպես էլ տարեցների համար:

Երիտասարդներին այն օգնում է ընդգծել այտոսկրերը կամ մեծացնել շուրթերը:
Տարեց պացիենտների դեպքում լիպոֆիլինգը վերացնում է ծերացման նախանշանները՝ վերականգնելով կորսված ծավալները:

Ո՞ր հատվածներն են առավել հաճախ շտկվում:

Լիպոֆիլինգի միջոցով հնարավոր է շտկել՝

Քիթ-շրթունքային ծալքերը և խորը կնճիռները,
Հարակնային շրջանի մաշկի մգվածությունները և արցունքափոսը
Քունքային շրջանի փոսերը և նիհարած այտերը,
Այտոսկրի ձևավորումը:

Արդյո՞ք իրականացվում է մարմնի լիպոֆիլինգ:

Այո, կլինիկայում կատարվում է նաև մարմնի ձևափոխում սեփական ճարպի միջոցով, ներառյալ՝

Հետույքի մեծացում (բրազիլական լիֆթինգ),
Կրծքագեղձի մեծացում՝ որպես իմպլանտների այլընտրանք:

Արդյո՞ք արդյունքը մշտական է:

Արդյունքի կայունության վրա ազդում են մի քանի գործոններ: Քանի որ օրգանիզմն ունի ներարկված ճարպի մի մասը կլանելու հատկություն, վիրաբույժը կատարում է հիպերկորեկցիա (անհրաժեշտից փոքր-ինչ շատ ներարկում): Հետագա կտրուկ քաշի փոփոխությունները նույնպես կարող են ազդել վերջնական տեսքի վրա:

Որո՞նք են լիպոֆիլինգի ռիսկերը:

Բարդությունները հազվադեպ են, սակայն հնարավոր են վարակներ, անհամաչափություն, հեմատոմաներ կամ ճարպային կիստաներ: Ռիսկերը նվազեցնելու համար կարևոր է հետևել մասնագետի բոլոր ցուցումներին:

Հոնքերի էնդոսկոպիկ ձգում

Ովքե՞ր են այս վիրահատության հիմնական հավակնորդները:

Միջամտությունը ցուցված է այն պացիենտներին, ովքեր ունեն կախված հոնքեր կամ կոպեր, ինչպես նաև ճակատի շրջանում ընդգծված խորը կնճիռներ: Լավագույն արդյունքի համար այն հաճախ համատեղվում է կոպերի պլաստիկայի (բլեֆարոպլաստիկա) կամ դեմքի ձգման հետ:

Ինչպե՞ս է իրականացվում էնդոսկոպիկ ձգումը:

Վիրահատությունը կատարվում է փոքրիկ կտրվածքների միջոցով՝ մազածածկույթի հատվածում: Էնդոսկոպի (հատուկ տեսախցիկի) օգնությամբ վիրաբույժը տեսնում է վիրահատական դաշտը, բարձրացնում հյուսվածքները և ֆիքսում դրանք նոր դիրքում՝ օգտագործելով հատուկ կարեր կամ Endotine իմպլանտներ:

Ինչո՞ւ ընտրել հենց էնդոսկոպիկ մեթոդը:

Ի տարբերություն ավանդական մեթոդների, էնդոսկոպիկ միջամտությունը պահանջում է շատ ավելի փոքր կտրվածքներ: Սա նշանակում է՝

Նվազագույն տեսանելի սպիեր:
Ավելի արագ վերականգնում:
Բարդությունների ցածր հավանականություն:

Ինչպե՞ս պատրաստվել վիրահատությանը:

Ծխելը: Դադարեցնել վիրահատությունից առնվազն 3-6 շաբաթ առաջ:
Դեղորայք: 2 շաբաթ առաջ դադարեցնել հակաբորբոքային միջոցների (ասպիրին, իբուպրոֆեն) ընդունումը՝ արյունահոսությունը կանխելու համար:
Հիգիենա: Վիրահատության նախորդ օրը և առավոտյան ընդունել ցնցուղ:
Հետազոտություններ: Անցնել անհրաժեշտ լաբորատոր քննությունները (արյան թեստ, ԷՍԳ):

Ի՞նչ է սպասվում վիրահատությունից հետո:

Առաջին օրեր: Հնարավոր են այտուցներ և կապտուկներ, որոնք անցնում են 2-3 շաբաթում:
Կարեր: Հեռացվում են 10-14 օր անց:
Խնամք: Օգտագործել արհեստական արցունքներ և բժշկի նշանակած քսուքները:
Սահմանափակումներ: 2 շաբաթ խուսափել ֆիզիկական ակտիվությունից, շպարից և լինզաներ կրելուց: Քնել գլուխը բարձր դիրքում (30°):

Ե՞րբ կտեսնեմ վերջնական արդյունքը:

Թեև նախնական փոփոխությունը երևում է այտուցների անհետացումից հետո (մոտ 1 ամիս), վերջնական էսթետիկ արդյունքը ձևավորվում է 3-4 ամսվա ընթացքում:

Որքա՞ն ժամանակ է պետք մնալ կլինիկայում:

Սա հիմնականում մեկօրյա միջամտություն է: Պացիենտը դուրս է գրվում նույն օրը, սակայն որոշ դեպքերում (կամ եթե բնակվում եք կլինիկայից հեռու) կարող է պահանջվել 1 գիշերակաց:

Հետույքի բրազիլական ձգում (BBL)

Ի՞նչ է հետույքի բրազիլական ձգումը:

Սա վիրահատական միջամտություն է, որի նպատակն է հետույքի ձևի բարելավումն ու ծավալի մեծացումը՝ օգտագործելով պացիենտի սեփական ճարպային հյուսվածքը: Այն թույլ է տալիս շտկել անհամաչափությունները և ստանալ բնական տեսք:

Ինչպե՞ս է կատարվում ճարպի փոխպատվաստումը:

Միջամտությունն իրականացվում է երկու փուլով.

Ճարպի ստացում. Ճարպը վերցվում է այն հատվածներից, որտեղ առկա է դրա ավելցուկը (որովայն, կոնքեր կամ ազդրեր):
Ներարկում. Մշակված և զտված ճարպային բջիջները բարակ մետաղե ձողերի (կանյուլաների) օգնությամբ ներարկվում են հետույքի հատվածում՝ 1-2 փոքր կտրվածքի միջոցով:

Որո՞նք են այս մեթոդի առավելությունները:

Ի տարբերություն իմպլանտների տեղադրման, բրազիլական ձգումն ունի հետևյալ առավելությունները.

Բնական տեսք. Օգտագործվում է սեփական հյուսվածքը, ինչը բացառում է օտար մարմնի վանման ռիսկը:
Կրկնակի արդյունք. Դուք միաժամանակ ազատվում եք անցանկալի ճարպից այլ գոտիներում և ստանում եք գեղեցիկ հետույք:
Անվտանգություն. Վնասվածքների և բարդությունների հավանականությունը նվազագույն է:

Ի՞նչ է «Թրոմբոցիտներով հարստացրած պլազման» (PRP):

Լավագույն արդյունքի համար ճարպի փոխպատվաստումը կարող է համատեղվել PRP թերապիայի հետ: Պացիենտի սեփական թրոմբոցիտների կիրառումը բարելավում է վերականգնման գործընթացը և նպաստում ներարկված ճարպային բջիջների ավելի լավ սերտաճմանը:

Ե՞րբ են տեսանելի լինում վերջնական արդյունքները:

Ձևի փոփոխությունը նկատելի է անմիջապես վիրահատությունից հետո: Այնուամենայնիվ.

Այտուցներ. Նվազում են 2 շաբաթվա ընթացքում:
Կայունացում. Փոխպատվաստված ճարպային հյուսվածքների վերջնական կայունացման համար պահանջվում է մոտ 3 ամիս:
Կրկնություն. Քանի որ ներարկված ճարպի մոտ 30-40%-ը կարող է չսերտաճել, երբեմն 3 ամիս անց առաջանում է երկրորդ փուլի կարիք՝ կատարյալ արդյունքի հասնելու համար:

Ի՞նչ սահմանափակումներ են գործում հետվիրահատական շրջանում:

Ֆիզիկական ակտիվություն. Պետք է սահմանափակել ակտիվությունը վիրահատությունից հետո մոտ 2 շաբաթ:
Հատուկ հագուստ. Առաջին 3 շաբաթների ընթացքում անհրաժեշտ է շուրջօրյա կրել էլաստիկ ներքնազգեստ, իսկ հաջորդ 3 շաբաթներին՝ միայն օրվա ընթացքում:
Զգայունություն. Մաշկի զգայունության ժամանակավոր փոփոխությունները վերականգնվում են 6-8 շաբաթվա ընթացքում:

Կրծքերի մեծացում

Ի՞նչ է կրծքերի մեծացումը։

Սա վիրաբուժական միջամտություն է, որն ուղղված է կրծքի մեծացման, դեֆեկտի վերականգնման կամ համաչափության հասնելու համար։

Ինչպե՞ս է մեծացվում կուրծքը։

Կուրծքի մեծացումը իրականացվում է հիմնականում 2 եղանակով`

Իմպլանտներով մեծացում. ամենատարածված մեթոդն է։

Գոյություն ունեն իմպլանտ տեղադրելու 3 տարբեր մեթոդներ՝ կրծքի ներքևի հատվածում կտրվածքով, պտկային շրջանից կամ թևատակից։ Իմպլանտը տեղադրում են կրծքամկանի կամ կաթնագեղձի հյուսվածքների տակ։ Պրոցեդուրան տևում 1-2,5 ժամ: Առավելությունները` կանխատեսելի ծավալ,, լավ ձև,, երկարատև արդյունք։:

Լիպոֆիլինգ (ճարպի տեղափոխում)

Հիվանդի սեփական ճարպը վերցվում է՝ սովորաբար որովայնից կամ ազդրերից, հետո մաքրվում և ներարկվում կրծքի մեջ։ Այս մեթոդը ունի սահմանափակումներ` սահմանափակ մեծացում,, ճարպի մի մասը ներծծվում է,, երբեմն պահանջվում է կրկնակի սեանս:

Ովքե՞ր են այս վիրահատության հիմնական հավակնորդներ։

Դուք իդեալական հավակնորդ եք, եթե՝

Զգում եք, որ Ձեր կուրծքը փոքր է կամ անհամապատասխան Ձեր մարմնին
Դուք ուզում եք վերականգնել կորցրած համաչափությունը
Ձեր կուրծքը կախված է մեծ քաշ կորցնելուց հետո
Կաթնագեղձերի ձևն ու չափը փոխվել է հղիության արդյունքում

Ո՞ր տարիքից կարելի է կատարել կրծքի մեծացում։

Այս վիրաբուժական միջամտությունն իրականացվում է միայն ձևավորված կաթնագեղձերի դեպքում։ Շատ կարևոր է հաճախորդի սեռահասունությունը, ինչպես նաև հաճախորդի իրազեկվածությունը միջամտության ռիսկերի և առավելությունների վերաբերյալ։

Ի՞նչ իմպլանտների տեսակներ կան։

Գոյություն ունեն տարբեր ձևի ու ծածկույթի իմպլանտներ, որոնցից ամենատարածվածը կլոր և անատոմիական իմպլանտներն են։ Դրանց ծածկույթը կարող է լինել անհարթ կամ հարթ սիլիկոնից։ Իմպլանտի տեսակի ընտրությունը կախված է վիրաբույժի նախընտրությունից, հաճախորդի ցանկությունից, իմպլանտի չափից ու ձևից։ Օրինակ՝ կլոր կամ անատոմիական իմպլանտի ընտրությունը կախված է նրանից, թե կրծքի ինչ ձև են ցանկանում ստանալ։

Ինչպե՞ս պատրաստվել կրծքի մեծացման վիրահատությանը։

Վիրահատությունից 2 շաբաթ առաջ արգելվում է ծխել և օգտագործել ալկոհոլ։ Դրանց օգտագործումը մեծացնում է վարակի և տրոմբի առաջացման ռիսկը։ Արգելվում է այնպիսի դեղամիջոցների կիրառումը, որոնք ուժեղացնում են արյան շրջանառությունը և արյունահոսությունների պատճառ դառնում։

Ի՞նչ ակնկալել վերականգնման շրջանում:

Վերականգնման շրջանը տևում է 2-3 շաբաթ։ Վիրահատությունից հետո առաջին շաբաթվա ընթացքում, որպես կանոն, պացիենտը կարող է ցնցուղ ընդունել, մի քանի օր հետո վիրակապերը հեռացվում են։ Պացիենտը կարող է վերադառնալ նորմալ գործունեության, բայց մոտ 3 շաբաթ պետք է խուսափել կրծքի հետ կապված ֆիզիկական շփումից և ծանրություն բարձրացնելուց։ Կապտուկները վերանում են բավականին արագ, այտուցվածությունը իջնում է 1 ամսվա ընթացքում։

Ի նկատի ունեցեք, որ հնարավոր է 2-3 շաբաթվա ընթացքում սահմանափակվի ձեռքերի շարժունակությունը։

Որո՞նք են վիրահատության հիմնական ռիսկերը:

Ինչպես ցանկացած այլ վիրահատություն, այնպես էլ կրծքերի մեծացումն ունի որոշակի ռիսկեր։ Հնարավոր բարդությունների ցուցակն իր մեջ ներառում է կրծքի կամ պտուկների զգայունության փոփոխություն, տրոմբոզ, թարախակալում, ասիմետրիա, մաշկի անհարթություն (rippling)։ Կապսւլյար կոնտրակտուրան հանդիսանում է ամենատարածված բարդություններից մեկը։ Իմպլանտի շուրջ սպին քարանում է և դառնում կոշտ։ Կապսւլյար կոնտրակտուրայի պատճառով, որը սեղմում է փափուկ իմպլանտը, առաջանում է ծանրության զգացողություն։ Որոշ դեպքերում կրծքի իմպլանտները կարող են պատռվել և առաջացնել «արտահոսք»։

Բարդությունների մեծ մասը, ինչպիսիք են ուռածությունը, կապտուկները, սպիերը և ձգվածությունը, ժամանակի ընթացքում վերանում են։ Նախքան վիրաբուժական միջամտությունը շատ կարևոր է մեր բժիշկների հետ խորհրդակցելն ու այս վիրահատական միջամտության առավելություններին և ռիսկերին ծանոթանալը։

Կրծքերի փոքրացում

Ի՞նչ է կրծքերի փոքրացումը:

Սա վիրահատություն է, որի ժամանակ հեռացվում են ավելորդ ճարպային, գեղձային հյուսվածքները և մաշկը: Միջամտությունը թույլ է տալիս փոքրացնել կրծքի չափը, շտկել ձևն ու պտուկների դիրքը՝ հասնելով մարմնի հետ համաչափության:

Ովքե՞ր են այս վիրահատության հիմնական հավակնորդներ։

Այն ցուցված է սեռահասուն կանանց, ովքեր մեծ կրծքի պատճառով ունեն հետևյալ խնդիրները.

Մեջքի, պարանոցի և ուսերի մշտական ցավեր:
Խախտված կեցվածք և հևոց:
Մաշկի գրգռվածություն կրծքկալի մշտական հարումից:
Ֆիզիկական և հոգեբանական կաշկանդվածություն:

Ինչպե՞ս է իրականացվում վիրահատությունը:

Անզգայացում. Կատարվում է բացառապես ընդհանուր անզգայացմամբ:
Տևողություն. Միջամտությունը տևում է մոտ 3-4 ժամ:
Մեթոդ. Վիրաբույժը կատարում է կտրվածք (հիմնականում խարիսխաձև), հեռացնում ավելցուկը և ձևավորում կրծքի նոր, ավելի բարձր դիրքն ու փոքր չափը:

Որո՞նք են վիրահատության հիմնական ռիսկերը:

Ինչպես ցանկացած վիրահատություն, հնարավոր են հեմատոմաներ, թարախակալում, զգայունության ժամանակավոր կորուստ կամ անհամաչափություն: Հազվադեպ դեպքերում հնարավոր է երեխային կերակրելու ունակության կորուստ, ինչը պետք է քննարկել բժշկի հետ նախքան պլանավորումը:

Ի՞նչ ակնկալել վերականգնման շրջանում:

Առաջին օրեր. Կիրառվում է հատուկ վիրաբուժական կրծքկալ կամ էլաստիկ վիրակապ:
Ապաքինում. Ցավերն ու այտուցները նահանջում են մի քանի շաբաթվա ընթացքում:
Աշխատանք. Վերադարձ առօրյա աշխատանքին հնարավոր է միջամտությունից 1-6 շաբաթանց՝ կախված օրգանիզմի վերականգնողական տեմպից:

Տեսանելի՞ են արդյոք սպիերը:

Կտրվածքներն արվում են այնպես, որ սպիերը ժամանակի ընթացքում դառնան հնարավորինս աննկատ և թաքնվեն կրծքի բնական ծալքերի կամ ներքնազգեստի տակ:

Կրծքերի ձգում (Մաստոպեքսիա)

Ո՞ր դեպքերում է խորհուրդ տրվում կատարել կրծքի ձգում:

Վիրահատությունը նպատակահարմար է, երբ կուրծքը պահպանել է իր ծավալը, սակայն կորցրել է առաձգականությունը և դարձել կախված: Հիմնական ցուցումներն են՝

Պտուկների և պտկային շրջանի ուղղվածությունը դեպի ներքև:
Կրծքի իջեցումը ստորկրծքային ծալքից ցածր:
Մաշկի ձգվածությունը հղիությունից կամ քաշի տատանումներից հետո:

Հնարավոր է արդյո՞ք կերակրել երեխային վիրահատությունից հետո:

Այո, կրծքերի ձգման ժամանակ պտուկն ու պտկային շրջանը մնում են ամրացված հիմնական հյուսվածքներին, ինչը թույլ է տալիս պահպանել զգայունությունը և կրծքով կերակրելու ունակությունը: Այնուամենայնիվ, հետագա հղիությունները կարող են ազդել վիրահատության էսթետիկ արդյունքի վրա:

Ինչպե՞ս են տեղակայվում կտրվածքները:

Կախված կախվածության աստիճանից՝ կիրառվում են կտրվածքի տարբեր տեխնիկաներ.

Դասական մեթոդ (խարիսխաձև). Կտրվածքներ պտկային շրջանի շուրջ, ուղղահայաց՝ դեպի ներքև և հորիզոնական՝ կրծքի տակ:
Թեթև միջամտություն. Հնարավոր է կատարել միայն պտկային շրջանի շուրջ կամ միայն ուղղահայաց կտրվածքով:
Համակցում. Եթե առկա է նաև ծավալի կորուստ, ձգումը կարող է համակցվել իմպլանտի տեղադրման հետ:

Ի՞նչ սահմանափակումներ են գործում հետվիրահատական շրջանում:

Քուն. Անհրաժեշտ է քնել բացառապես մեջքի վրա՝ կրծքավանդակի վրա ճնշումից խուսափելու համար:
Շարժումներ. Խուսափել կտրուկ շարժումներից, ձգվելուց և խոնարհվելուց:
Հագուստ. Մի քանի շաբաթ շարունակ պարտադիր է կրել հատուկ պահող կրծկալ:
Սեռական կյանք. Առաջին 2 շաբաթվա ընթացքում խորհուրդ է տրվում զերծ մնալ սեռական հարաբերություններից:

Ե՞րբ կարելի է վերադառնալ աշխատանքի:

Պացիենտների մեծ մասը կարող է վերադառնալ թեթև գրասենյակային աշխատանքի միջամտությունից 1 շաբաթ անց: Ավելի ակտիվ ֆիզիկական գործունեությունը թույլատրվում է մի քանի շաբաթ անց՝ բժշկի թույլտվությամբ:

Արդյո՞ք սպիերը մնայուն են:

Սկզբնական շրջանում (մինչև 3 ամիս) սպիերը կարող են լինել վարդագույն և արտահայտիչ, սակայն ժամանակի ընթացքում դրանք սպիտակում են և դառնում զգալիորեն աննկատ:

Որո՞նք են հնարավոր ռիսկերը:

Վիրահատությունը համարվում է ցածր ռիսկային: Հազվադեպ հանդիպող բարդություններից են հեմատոման, վարակը կամ պտուկների զգայունության ժամանակավոր թուլացումը, որը սովորաբար վերականգնվում է մի քանի շաբաթից մինչև մեկ տարվա ընթացքում: